Friday, 11 December 2015

ऐ मालिक …

मुस्कुराते  हुये पेड पौधे
बेहती नदिया गिरते झरने,
सीना ताण खडे चट्टाने और
गगन को छुते पर्वत दिवाने .

ऐ मालिक, ऐ मेरे खुदा
 यहा हर सही चीज तुने बनाई ,
फिर क्यो इंसा बनाकर 
हर ओ सुंदर चीज  गीराई ,


यहा हर बरबादी का
कारण  इंसा तू बना ,
कीस आधारपर तुझे
धरतीका मसीहा चुना .


मैने तो सुना था 
इंसान गलतियोका पुतला है  ,
हम इंसा को बनाकर ,
खुदा तू भी तो गलत निकला  है…!

प्रवीण बाबूलाल हटकर 

Wednesday, 9 December 2015



अन बसला राया, खिशात चोळीत जर्दा … 

गं नार गं नार गं  नार गं….

बघ थर थरथरतो 
जरा जरा सरकतो 
उठतो ज्वानीचा परदा … २
अन बसला राया, खिशात चोळीत जर्दा …३ 

सहल करू एक न्यारी 
दोघेच करू  सवारी ,
वर खाली वर खाली सांगा … २
अन हाकू राया, जोरात मदनी-टांगा …  २
अन बसला राया, खिशात चोळीत जर्दा … ३

जागा मोक्याची पाहू
बाहूत चंद्र घेऊ ,
शहार्यानी शहार्याना सांगा ... २
अन मोजू राया, अंगावरील रांगा … २
अन बसला राया, खिशात चोळीत जर्दा … ३

  (एक प्रयत्न ला व णी) 
-प्रवीण बाबूलाल हटकर 

Tuesday, 8 December 2015

एक नावडती कविता

"नाममात्र "

एकाचे दोन
दोनाचे चार
चाराचे आठ
आठाचे … असे कित्तेक तरी करत राहिलो …
झुरत राहिलो ,
तळमळ राहिरो ,
करपत राहिलो …
बैलाला हि लाजवेल ,
एवढे राबराब राबत राहिलो …
येत सुखांची होळी करून …
मोठ मोठ्या सुखांच्या मागे मागे …
चालत राहिलो , धावत राहिलो,
हव्या त्या मार्गाने ,भविष्याच्या वेधाने …
सुसाट बेभान होऊन  वेगात राहिलो …
काळाच्याही पुढे पुढे …
अफाट संपत्ती , विराट प्रस्त
असे काही मिळविले …
अख्या जगाच्या मी चर्चेत राहिलो …
मग ,
हे काय ?
थांब !!
थांब ना …
ऐक ना … किती हवे…. सांग ना …
येणारया अखेरचा श्वासा …
ऐक ना !!
अजून तर मला बरचस जगायचं ...
तरुणपण बायको मुले अरे  …
हे म्हातारपण कधी आले …
हे देवा …
जीवन तर जगायचंच अन "मी" नाममात्र राहिलो ….

-प्रवीण बाबूलाल हटकर