Saturday, 15 July 2017





जीर्ण ...

ती,
अति संवेदनशील भावनेत असायची,
रात्र रात्र म्हणे रडत बसायची,
भावनिकतेच्या आभाळाने नेहमीच तुडुंब
भरलेली राहायची,
बोलण्यातही ओलाव्याच्या सरी बरसायच्या,
येवढी चिंब चिंब होती कल्पनेत,
जणू की ओतप्रोत भरलेला महाकाय समुद्रच ...
पण,
वास्तविकतेची एक झळ ,
तू सहन करू शकालीस का?
माझी तृष्णा शमवू शकलीस का?
मी तर उभा वाळवंट आहे...
जन्मोजन्मीचा तहानलेला ....
अन तू मला मिलनापूर्वीच दिसत आहे,
सुकलेल्या झाडावरील सुकलेल्या घामाच्या व्रणासारखी...
बुजलेली ,कुंजलेली, सडक्या अवस्थेत,
जीर्ण झालेल्या वास्तू सारखी ...

-प्रवीण बाबूलाल हटकर

No comments:

Post a Comment